118. கண் விதுப்பழிதல்Thirukkural 118: Eyes consumed with Grief

கண்தாம் கலுழ்வ தெவன்கொலோ தண்டாநோய்
தாம்காட்ட யாம்கண் டது

Kandhaam Kaluzhva Thevankolo Thantaanoi
Thaamkaatta Yaamkan Tadhu

They showed me him, and then my endless pain / I saw: why then should weeping eyes complain

தெரிந்துணரா நோக்கிய உண்கண் பரிந்துணராப்
பைதல் உழப்பது எவன்?

Therindhunaraa Nokkiya Unkan Parindhunaraap
Paidhal Uzhappadhu Evan?

How glancing eyes, that rash unweeting looked that day, With sorrow measureless are wasting now away

கதுமெனத் தாநோக்கித் தாமே கலுழும்
இதுநகத் தக்க துடைத்து

Kadhumenath Thaanokkith Thaame Kaluzhum
Ithunakath Thakka Thutaiththu

The eyes that threw such eager glances round erewhile / Are weeping now. Such folly surely claims a smile

பெயலாற்றா நீருலந்த உண்கண் உயலாற்றா
உய்வில்நோய் என்கண் நிறுத்து

Peyalaatraa Neerulandha Unkan Uyalaatraa
Uyvilnoi Enkan Niruththu

Those eyes have wept till all the fount of tears is dry, That brought upon me pain that knows no remedy

படலாற்றா பைதல் உழக்கும் கடலாற்றாக்
காமநோய் செய்தஎன் கண்

Patalaatraa Paidhal Uzhakkum Katalaatraak
Kaamanoi Seydhaen Kan

The eye that wrought me more than sea could hold of woes, Is suffering pangs that banish all repose

ஓஒ இனிதே எமக்கிந்நோய் செய்தகண்
தாஅம் இதற்பட் டது

Oo Inidhe Emakkinnoi Seydhakan
Thaaam Itharpat Tadhu

Oho! how sweet a thing to see! the eye / That wrought this pain, in the same gulf doth lie

உழந்துழந் துள்நீர் அறுக விழைந்திழைந்து
வேண்டி அவர்க்கண்ட கண்

Uzhandhuzhan Thulneer Aruka Vizhaindhizhaindhu
Venti Avarkkanta Kan

Aching, aching, let those exhaust their stream, That melting, melting, that day gazed on him

பேணாது பெட்டார் உளர்மன்னோ மற்றவர்க்
காணாது அமைவில கண்

Penaadhu Pettaar Ularmanno Matravark
Kaanaadhu Amaivila Kan

Who loved me once, onloving now doth here remain; Not seeing him, my eye no rest can gain

வாராக்கால் துஞ்சா வரின்துஞ்சா ஆயிடை
ஆரஞர் உற்றன கண்

Vaaraakkaal Thunjaa Varindhunjaa Aayitai
Aaragnar Utrana Kan

When he comes not, all slumber flies; no sleep when he is there; Thus every way my eyes have troubles hard to bear

மறைபெறல் ஊரார்க்கு அரிதன்றால் எம்போல்
அறைபறை கண்ணார் அகத்து

Maraiperal Ooraarkku Aridhandraal Empol
Araiparai Kannaar Akaththu

It is not hard for all the town the knowledge to obtain, When eyes, as mine, like beaten tambours, make the mystery plain