131. புலவிThirukkural 131: Pouting

புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர்உறும்
அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது

Pullaa Thiraaap Pulaththai Avar
Urum Allalnoi Kaankam Siridhu

Be still reserved, decline his profferred love; A little while his sore distress we 'll prove

உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
மிக்கற்றால் நீள விடல்

Uppamain Thatraal Pulavi Adhusiridhu
Mikkatraal Neela Vital

A cool reserve is like the salt that seasons well the mess, Too long maintained, 'tis like the salt's excess

அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்
புலந்தாரைப் புல்லா விடல்

Alandhaarai Allalnoi Seydhatraal Thammaip
Pulandhaaraip Pullaa Vital

'Tis heaping griefs on those whose hearts are grieved; To leave the grieving one without a fond embrace

ஊடி யவரை உணராமை வாடிய
வள்ளி முதலரிந் தற்று

Ooti Yavarai Unaraamai Vaatiya
Valli Mudhalarin Thatru

To use no kind conciliating art when lover grieves, Is cutting out the root of tender winding plant that droops

நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏஎர் புலத்தகை
பூஅன்ன கண்ணார் அகத்து

Nalaththakai Nallavarkku Eer Pulaththakai
Pooanna Kannaar Akaththu

Even to men of good and worthy mind, the petulance / Of wives with flowery eyes lacks not a lovely grace

துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்
கனியும் கருக்காயும் அற்று

Thuniyum Pulaviyum Illaayin Kaamam
Kaniyum Karukkaayum Atru

Love without hatred is ripened fruit; Without some lesser strife, fruit immature

ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வது
நீடுவ தன்று கொல் என்று

Ootalin Untaangor Thunpam Punarvadhu
Neetuva Thandru Kol Endru

A lovers' quarrel brings its pain, when mind afraid / Asks doubtful, 'Will reunion sweet be long delayed?'

நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென்று அஃதறியும்
காதலர் இல்லா வழி

Nodhal Evanmatru Nondhaarendru Aqdhariyum
Kaadhalar Illaa Vazhi

What good can grieving do, when none who love / Are there to know the grief thy soul endures

நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும்
வீழுநர் கண்ணே இனிது

Neerum Nizhaladhu Inidhe Pulaviyum
Veezhunar Kanne Inidhu

Water is pleasant in the cooling shade; So coolness for a time with those we love

ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்
கூடுவேம் என்பது அவா

Ootal Unanga Vituvaarotu Ennenjam
Kootuvem Enpadhu Avaa

Of her who leaves me thus in variance languishing, To think within my heart with love is fond desire