114. நாணுத் துறவுரைத்தல்Thirukkural 114: The Abandonment of Reserve

காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
மடலல்லது இல்லை வலி

Kaamam Uzhandhu Varundhinaarkku Emam
Matalalladhu Illai Vali

To those who 've proved love's joy, and now afflicted mourn, Except the helpful 'horse of palm', no other strength remains

நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
நாணினை நீக்கி நிறுத்து

Nonaa Utampum Uyirum Matalerum
Naaninai Neekki Niruththu

My body and my soul, that can no more endure, Will lay reserve aside, and mount the 'horse of palm'

நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்
காமுற்றார் ஏறும் மடல்

Naanotu Nallaanmai Pantutaiyen Indrutaiyen
Kaamutraar Erum Matal

I once retained reserve and seemly manliness; To-day I nought possess but lovers' 'horse of palm'

காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு
நல்லாண்மை என்னும் புணை

Kaamak Katumpunal Uykkum Naanotu
Nallaanmai Ennum Punai

Love's rushing tide will sweep away the raft / Of seemly manliness and shame combined

தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்

Thotalaik Kurundhoti Thandhaal Matalotu
Maalai Uzhakkum Thuyar

The maid that slender armlets wears, like flowers entwined, Has brought me 'horse of palm,' and pangs of eventide

மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்

Mataloordhal Yaamaththum Ulluven Mandra
Patalollaa Pedhaikken Kan

Of climbing 'horse of palm' in midnight hour, I think; My eyes know no repose for that same simple maid

கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
பெண்ணின் பெருந்தக்க தில்

Katalanna Kaamam Uzhandhum Mataleraap
Pennin Perundhakka Thil

There's nought of greater worth than woman's long-enduring soul, Who, vexed by love like ocean waves, climbs not the 'horse of palm'

நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்

Niraiyariyar Manaliyar Ennaadhu Kaamam
Maraiyirandhu Mandru Patum

In virtue hard to move, yet very tender, too, are we; Love deems not so, would rend the veil, and court publicity

அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு

Arikilaar Ellaarum Endreen Kaamam
Marukin Marukum Maruntu

'There's no one knows my heart,' so says my love, And thus, in public ways, perturbed will rove

யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு

Yaamkannin Kaana Nakupa Arivillaar
Yaampatta Thaampataa Aaru

Before my eyes the foolish make a mock of me, Because they ne'er endured the pangs I now must drie